Zolang er leven is...

// 8 augustus 2010

Diep van binnen ben ik best een beetje trots op de naam van mijn tekst- en redactiebureau. Leef in tekst zegt namelijk alles wat er te zeggen valt. Mijn naam is Lilian Eefting en ik werk met teksten. Redigeren, schrijven, vertalen – mijn leven draait voor een groot deel rond tekst en taal. Ook als ik niet aan het werk ben, kan een woordje of zinnetje in een bepaalde context me raken. Mijn omgeving is er inmiddels wel aan gewend geraakt: plotseling lach ik even zachtjes of mompel ik iets voor me uit, meestal heb ik dan iets gehoord of gelezen wat mijn 'taalhart' treft. Nu ik dit zo nalees, lijkt het alsof ik niet helemaal goed bij mijn hoofd ben, maar dat valt heus wel mee. Ieder mens heeft zo zijn eigenaardigheden, zullen we maar zeggen.

Een korte biografie

'Leef' staat niet alleen voor mijn naam, maar ook voor leven. Taal is mijn lust en mijn leven: niet voor niets had ik op de middelbare school vijf talen in mijn vakkenpakket. Een van die talen was Russisch en na een schooluitwisseling met Moskou besloot ik Russisch te gaan studeren. De meesten denken dat Russisch een moeilijke taal is en geloof me: dat is het ook. Je moet echt een beetje gevoel voor taal hebben of over een enorme dosis doorzettingsvermogen beschikken om de studie af te maken. Na mijn studie bleef taal een rode draad in mijn leven. Tijdens mijn eerste baan op een trainingsinstituut heb ik oud trainingsmateriaal geüpdatet en nieuw materiaal geschreven. Mijn tweede baan was als redacteur op een tekstproductiebureau in Groningen – dit was echt mijn droombaan. Hier heb ik 'levenservaring' opgedaan: veel teksten geredigeerd en intensief samengewerkt met dtp'ers. Ik heb het vak echt in de praktijk geleerd. Helaas stak de crisis er een stokje voor en mijn carrière als redacteur leek abrupt ten einde. Daar kon ik niet mee leven: ik wilde mijn vak uitoefenen, ik wilde van de pen leven. Ik zag al snel dat een dienstverband als redacteur in deze zware tijden er niet in zou zitten, dus heb ik mijn eigen tekst- en redactiebureau in het leven geroepen. Leef in tekst was geboren.

Levensdoel

Als ik teksten met fouten zie of teksten die niet goed lopen, zie ik dat altijd als een gemiste kans. Niet zozeer voor mij persoonlijk, maar meer voor de schrijver/eigenaar van die tekst. Een tekst zegt namelijk meer dan de meeste mensen denken. Een tekst heeft een boodschap, maar als een tekst veel fouten en slordigheden bevat, dan betekent dat vaak ook dat de schrijver óf een vorm van dyslexie heeft, óf gewoon niet heeft zitten opletten op school. Vooral met het laatste type heb ik moeite. Hoe weet ik of iemand die zo weinig aandacht aan zijn tekst heeft besteed, wel genoeg aandacht heeft voor mij als klant? Een slordige tekst betekent in mijn ogen dat je weinig aandacht hebt voor details. Is dat jouw boodschap?
Ook mensen die wél hebben opgelet op school, hoeven niet per se goed te kunnen schrijven. Sommigen zijn nog steeds een beetje blijven hangen op school en gebruiken om de haverklap uitroeptekens! Zeker! Je tekst krijgt een enthousiaste uitstraling! Maar je maakt de lezer hypernerveus!!!
Aan de andere kant heb je schrijvers die alles zo precies mogelijk willen uitdrukken omdat ze bang zijn dat ze anders niet goed worden begrepen. Dan krijg je dus lange constructies als 'De belangrijkste reden voor het inschakelen van een schrijver van teksten is een artikel voor een tijdschrift in een nummer met ondernemers als thema …'. Waarom niet: 'De belangrijkste reden om een tekstschrijver in te schakelen is een artikel voor een themanummer over ondernemers.' Het lijkt overdreven (en dat is het ook een klein beetje), maar ik heb ze echt voorbij zien komen. Er zit geen leven in de eerste zin, het is een levenloze opsomming van woorden die weliswaar inhoudelijk correct is, maar daar is dan ook alles mee gezegd.
Er zijn ook schrijvers die te veel Engelse boeken lezen en hun nieuwe filosofie proberen over te brengen op hun Nederlandse lezers. Zij verzinnen dan uitdrukkingen als 'het articuleren van de nieuwe visie van de toekomst'. Nog afgezien van de voorzetselconstructie (wat is er mis met 'toekomstvisie'?) is 'articuleren' volgens de Van Dale nog altijd het nauwkeurig uitspreken van klanken. Dan krijgt die 'nieuwe visie van de toekomst' toch een heel andere klank, of niet?

Zolang er Leef in tekst is, is er hoop

Ik zie het als mijn missie mijn levenselixer aan dergelijke teksten te geven. De inhoud van de teksten maak ik levensecht door de teksten een levendige uitstraling mee te geven, zodat u de teksten niet alleen leest, maar ze echt beleeft. Zo kunt u pas echt genieten van het lezen en het leven.

Was getekend, een taalkunstenaar en levensgenieter.